oYUNCAK
Başka oyuncaklara ihtiyacı vardı o çocuğun. Yeni eğlencelere. Yeni zamanlara, anlara. Bilmezdi o çocuk. Anlamaz hayattan.
Derlerdi ki
“Hayatın oyuncak değildir”
Ama öyle değil doğrusu.
Bilmeli çocuk, asıl oyuncak hayatın tam kendisidir.
Öğrenmeli…
Hayatla oynamayı bilmeli. Kırmamalı onu. Oynamaktan sıkılmamalı. Elinden düşürse de. Parçalasa da binbir parçaya, yapışmalı onu tekrar tekrar, dikkatlice. Atlamadan, takılmadan. Kırıklar eline batsa da, kanatsa da yüreğini, tekrar başlamalı. Bitmemeli bu oyun. Bitmemeli. O büyüse de, çocuk kalmalı. Oynamayı unutmadan. Oynamayı sevmeli. Her seferinde yeniden. Yeniden aynı oyuncakla.